لیبل اموال؛ شماره‌گذاری و کنترل دارایی سازمان

حدود ۲ دقیقه مطالعه

یکی از کاربردهای رایج لیبل امنیتی در داخل سازمان است: لیبل اموال، برچسبی شماره‌دار که روی تجهیزات می‌نشیند تا هر قلم دارایی شناسه ثابتی داشته باشد.

هدف اینجا با بقیه محصولات امنیتی فرق دارد. مسئله جعل یا مشتری نیست؛ مسئله این است که در پایان سال بشود گفت کدام دستگاه کجاست و چه کسی تحویل گرفته است.

چه چیزی آن را از یک برچسب معمولی جدا می‌کند

سه ویژگی:

چرا شبرنگ

پایه شبرنگ در نور کم بازتاب می‌دهد، پس برچسبی که زیر یک میز یا پشت یک رک نصب شده با نور چراغ‌قوه موبایل خوانده می‌شود.

این در عمل مهم‌تر از آن است که به نظر می‌رسد. شمارش سالانه اموال معمولاً یعنی کسی با فهرست در دست دنبال برچسب‌هایی می‌گردد که در جاهای نامناسب نصب شده‌اند.

بارکد یا فقط شماره

شماره چاپی برای فهرست کوچک کافی است. اگر تعداد اقلام از چند صد بگذرد، بارکد یا کد QR وقت شمارش را به‌شدت کم می‌کند، چون اپراتور به‌جای خواندن و تایپ کردن، اسکن می‌کند.

هر دو را روی یک برچسب بگذارید: بارکد برای دستگاه، شماره خوانا برای وقتی که اسکنر کار نمی‌کند یا برچسب کمی آسیب دیده است.

سطح نصب

تجهیزات سازمانی سطوح متنوعی دارند و همین معمولاً منشأ مشکل است:

اگر تجهیزات شما ترکیبی از این‌هاست، یک جنس برای همه انتخاب نکنید. دو یا سه نوع سفارش دهید و هر کدام را جای درست خودش استفاده کنید.

روال ثبت

برچسب بدون فهرست فقط یک عدد روی دستگاه است. هنگام نصب ثبت کنید: شماره برچسب، نوع دستگاه، محل نصب، تاریخ و تحویل‌گیرنده.

و بازه شماره‌های استفاده‌نشده را نگه دارید. سفارش بعدی باید از شماره بعدی شروع شود، نه از یک. تکرار شماره در فهرست اموال، همان مشکلی است که کل کار برای جلوگیری از آن انجام شده است.

برای سفارش، تعداد اقلام، نوع سطوح و اینکه بارکد لازم دارید یا نه را بنویسید. جنس‌ها در صفحه لیبل امنیتی فهرست شده‌اند و راهنمای جنس در انتخاب کمک می‌کند. از میان مدل‌ها، لیبل VOID نقره‌ای هم شماره سریال می‌گیرد و هم بارکد؛ لیبل تمپر هولوگرافیک وقتی به کار می‌آید که برچسب باید در برابر کندن هم مقاوم باشد.