پلمب پلاستیکی چیست و کجا به کار می‌آید؟

حدود ۲ دقیقه مطالعه

پلمب امنیتی یک‌بارمصرف است و همین کل ایده آن است: می‌بندید، و از آن به بعد باز کردنش بدون شکستن ممکن نیست.

منطق پلمب با لیبل فرق دارد. لیبل روی سطح می‌چسبد و باز شدن را نشان می‌دهد؛ پلمب از میان یک دستگیره، حلقه یا درپوش رد می‌شود و باز شدن را سخت می‌کند. هر دو دستکاری را آشکار می‌کنند، اما یکی خبر می‌دهد و دیگری مانع می‌شود.

انواع پلمب

پلاستیکی. رایج‌ترین نوع. یک بند دندانه‌دار که در قفل خودش فرو می‌رود و فقط با بریدن باز می‌شود. سبک، ارزان و مناسب تیراژ بالا.

کابلی. به‌جای بند پلاستیکی، رشته فلزی دارد. بریدن آن ابزار می‌خواهد، پس برای محموله و مخزنی مناسب است که ارزش محتوایش بالاست.

سربی یا فلزی. شکل سنتی پلمب که با انبر مخصوص فشرده می‌شود. هنوز در کنتور آب، برق و گاز رایج است.

چرخشی. برای درپوش و شیرآلاتی که باید بسته بمانند و چرخاندنشان باید اثر بگذارد.

مقایسه این چهار نوع و اینکه کدام برای چه کاری مناسب است، جداگانه توضیح داده شده.

شماره سریال، بخش مهمی از کار

یک پلمب بدون شماره فقط می‌گوید چیزی بسته بوده است. یک پلمب شماره‌دار می‌گوید کدام پلمب بسته بوده است — و این تفاوت، تمام ارزش پلمب در یک زنجیره توزیع است.

روال درست ساده است: شماره پلمب هنگام بستن ثبت می‌شود و در مقصد با آنچه روی محموله است مقایسه می‌شود. اگر شماره فرق کند، یعنی پلمب عوض شده، حتی اگر پلمب جدید سالم به نظر برسد.

بدون این ثبت، پلمب شماره‌دار هزینه اضافی است و کاری بیشتر از پلمب ساده نمی‌کند.

کجا استفاده می‌شود

پلمب یا لیبل

اگر چیزی باید بسته بماند و یک قفل فیزیکی لازم است، پلمب. اگر یک بسته‌بندی باید دست‌نخورده به نظر برسد و جای قفل ندارد، لیبل VOID. و اگر مسئله اصلاً باز شدن نیست، بلکه تقلبی بودن است، هولوگرام.

صفحه پلمب امنیتی انواع موجود را نشان می‌دهد. برای محموله و مخزن، پلمب کابلی شماره‌دار؛ برای کنتور و تابلو برق که فاصله محل بستن کم است، پلمب کابلی کوتاه. برای انتخاب درست، بگویید چه چیزی را می‌بندید و آیا به شماره‌گذاری نیاز دارید.