در بازار لوازم یدکی خودرو دو مشکل همیشه همزمان جلو میآیند: سود جعل بالا است، و محیط نگهداری قطعات از سختترین فضاها برای چاپ و بستهبندی است.
قطعهای که ماهها در انبار زیر بار میماند، دستبهدست میشود، با گریس و روغن موتور تماس پیدا میکند و در کارتنهای کهنه جابهجا میشود. برچسبی که پای خط تولید تمیز و براق بود، روی قفسه فروشگاه کدر و خواندنناپذیر بیرون میآید.
چرا جعل در این بازار ساده است
قطعه تقلبی در نگاه اول با اصلش مو نمیزند. خریدار عادی هم ابزار تشخیص ندارد. همهچیز به اعتماد مکانیک یا فروشنده لوازم یدکی گره خورده است.
وقتی پای قطعات حیاتی ترمز، تعلیق یا فیلترها وسط میآید، قطعه تقلبی علاوه بر پول، جان سرنشینان را به خطر میاندازد و هزینه یک لایه امنیتی را توجیه میکند.
انتخاب جنس برچسب هولوگرام لوازم یدکی
کاغذ در این کاربری دوام نمیآورد. روغن، بنزین و سایش مداوم کارتنها در انبار، برچسب کاغذی را ظرف چند هفته پاره و محو میکند.
پایه PVC در برابر چربی و رطوبت مقاوم است و برای این کار معمولاً از آن استفاده میشود. اگر برچسب را مستقیم روی قطعه فلزی میچسبانید، باید به تحمل حرارتی آن در موتور هم فکر کنید.
روی جعبه یا روی خود قطعه
بهترین حالت این است که روی هر دو باشد.
برچسب روی کارتن برای این است که خریدار در مغازه مطمئن شود جعبه دستنخورده است. اما کارتنها معمولاً دور انداخته میشوند و بعد از نصب، هیچ رد و نشانی از اصالت روی قطعه باقی نمیماند.
اگر یک لیبل امنیتی کوچک روی بدنه قطعه هم نصب شود، موقع تعویض و ادعای گارانتی به کار میآید. برای قطعات گرانقیمت، این هزینه دوبرابر برچسبگذاری منطقی است.
جلوگیری از جابهجایی قطعه داخل کارتن
در شبکه توزیع لوازم یدکی، کارتنها مرتب باز و بسته میشوند. ترفند رایج بازار این است که قطعه اصل را از جعبه بیرون میآورند و جنس تقلبی را جایش میگذارند.
لیبل VOID روی درز کارتن این دستکاری را لو میدهد. نصاب میفهمد که بسته پیش از او باز شده است، حتی اگر هولوگرام روی آن دستنخورده به نظر برسد.
شماره سریال و پیگیری گارانتی
شماره سریال بیشتر به کار پیگیری گارانتی میآید تا تشخیص جعل.
وقتی قطعه خرابی مرجوع میشود، سریال روی برچسب میگوید کالا مال کدام شیفت تولید بوده است. اگر یک خط تولید ایراد داشته باشد، با همین شمارهها میتوان بقیه قطعات همان انبار را جمع کرد.
بدون سریال، پیگیری ضمانت فقط به حرف و حدس متکی میشود.
تفاوت سطوح مختلف نصب
- جعبه مقوایی: آسانترین سطح. لیبل روی خط اتصال درز جعبه مینشیند.
- کیسه نایلونی: سطح نرم و انعطافپذیر؛ چسب باید کشسانی داشته باشد تا ول نکند.
- قطعه فلزی: آغشته به روغن محافظ. سطح باید قبل از چسباندن با تینر یا الکل تمیز شود.
- قطعه پلاستیکی: بعضی پلیمرها چسبپذیر نیستند و لیبل بعد از مدتی بلند میشود؛ حتماً تست بگیرید.
برای سفارش دقیق باید مشخص کنید لیبل روی کارتن میرود یا بدنه قطعه، جنس زیرکار چیست و آیا به سریالزنی نیاز دارید یا خیر.
نمونههای مختلف را در لیبل امنیتی و هولوگرام بررسی کنید. روی کارتن، لیبلهای تخریبشونده (تمپر) در لیبل VOID مستطیلی با متن OPEN باز شدن را نشان میدهند؛ و روی بدنه فلزی، هولوگرام لانه زنبوری روی پایه متالایز میچسبد که در برابر شرایط سخت موتورخانه دوام میآورد.